بهشت زیر پای مادر است

روی تخته یک معلم این نوشت

هرکسی آرد کمی خاک بهشت

میدهم من نمره بیستی به آن

این بود آن نمره وقت امتحان

دانش آموزی از آن جمعی که بود

با خودش خاک کمی آورده بود

پس معلم گفت این گفتار را

از کجا آورده ای این خاک را

گفت خاک زیر پای ماردم

چون بهشت است زیر پای مادرم

آن معلم از شعف آخر گریست

نمره این دانش آموز داد بیست

«دحو الارض» روزی که زمین از کعبه دامن گسترانید...